Ik weet hoe het is als je niet vanzelf in het plaatje past
Mijn naam is Bart van der Dussen. Ik ben geboren met een lichamelijke beperking en kreeg later de diagnose Asperger. Daardoor weet ik hoe het is wanneer wat van je gevraagd wordt niet altijd aansluit bij wat jij kunt, nodig hebt of van binnen ervaart.
Lange tijd probeerde ik vooral te functioneren binnen de wereld zoals die was ingericht. Pas later ontdekte ik dat verder komen niet altijd betekent dat je nóg beter je best moet doen om je aan te passen.
Soms begint er iets anders wanneer je jezelf serieus gaat nemen. Niet alleen je mogelijkheden, maar ook je grenzen.
Een beperking is werkelijk. Maar het is niet het hele verhaal.
Ik geloof niet dat we beperkingen weg hoeven te poetsen of positief moeten maken. Sommige dingen zijn gewoon moeilijk. Een lichamelijke beperking heeft gevolgen. Overprikkeling is echt. Neurodiversiteit kan het dagelijks leven ingewikkeld maken. En een systeem houdt niet automatisch rekening met hoe jij in elkaar zit.
Maar een beperking zegt ook niet alles over wie jij bent. Dat is voor mij de betekenis van van beperking naar versterking.
Nietdoen alsof er niets aan de hand is.
Welnaast datgene wat moeilijk is ook weer zien wie jij bent, welke mogelijkheden je hebt en hoe je een leven kunt vormgeven dat beter bij jou aansluit.
Ik ken ook de systeemwereld van binnenuit
Naast mijn eigen ervaringen heb ik een HBO-achtergrond in International Business Administration en jarenlang gewerkt binnen re-integratie en sociale zekerheid: als klantmanager bij de gemeente Den Haag en als werkcoach en re-integratiecoach bij UWV.
Daardoor ken ik de taal van instanties, belastbaarheid, re-integratie en participatie. Maar ik weet ook dat een mens niet volledig in een dossier, diagnose of arbeidsmogelijkhedenlijst past.
Wat is er praktisch mogelijk? Wat vraagt een instantie? Maar óók: wat past bij je, waar liggen je grenzen en welke richting wil jij eigenlijk op?
Er kwam steeds meer ruimte voor een andere manier van kijken
Mijn praktijk is niet van de ene op de andere dag ontstaan. Vanaf ongeveer 2002 verdiepte ik me steeds verder in persoonlijke ontwikkeling, healing en intuïtief werken; in 2010 werkte ik met mijn eerste Reiki-klant en eind 2019 durfde ik werkelijk voor het zelfstandig ondernemerschap te gaan staan.
Die ontwikkeling leerde me dat de praktische en de meer intuïtieve kant van een mens voor mij niet tegenover elkaar staan.
Daarom werk ik niet vanuit één vast stappenplan.
Eerst de mens, daarna de methode
Het begint bij luisteren.
Wat gebeurt er werkelijk bij jou? Waar loop je telkens tegenaan? En waar zit misschien meer ruimte dan je zelf nu kunt zien?
Ik breng mijn kennis, ervaring en intuïtie mee. Ik kan vragen stellen, spiegelen, confronteren en soms iets zien wat jij zelf nog niet zag. Maar jij blijft degene die beslist wat voor jou klopt. Ik geloof niet dat een coach boven zijn cliënt staat.
Een cliënt omschreef mijn manier van werken als een ‘rugzak vol tools waar hij intuïtief uit put’, en als een veilige haven waarin mensen met een beperking en gevoeligheid erkenning kunnen ervaren.
Je hoeft bij mij niet eerst iets te bewijzen.
Misschien lopen onze wegen een stukje samen
Je hoeft vooraf niet precies te weten welke vorm van begeleiding je nodig hebt. We kunnen eerst gewoon kennismaken en samen kijken of mijn manier van werken bij je past.